Od czasu nagrania przez Glenna Goulda w 1955 roku „Wariacji Goldbergowskich BWV 988” Jana Sebastiana Bacha, świat muzyki nie był już taki jak wcześniej. Ten fonograficzny debiut artysty, zarejestrowany w Columbia Records uważany jest za przełomowe nagranie w historii współczesnej pianistyki. Przez 9 kolejnych lat wystąpił w najważniejszych salach koncertowych świata, m.in. w Salzburgu, Londynie, Moskwie i Leningradzie. W 1964 wycofał się z estrady, do końca życia poświęcając się nagraniom fonograficznym.
 
Jednym z jego ostatnich nagrań również były „Wariacje Goldbergowskie” (1981) jako jedno z niewielu dzieł, które nagrał dwa razy w studio. Oba nagrania są cenione przez krytyków, mimo że bardzo się różnią od siebie. Pierwsze – energiczne i zawierające bardzo szybkie tempa, drugie – wolniejsze i bardziej introspekcyjne.